از زمین تا آسمان ناگاه ، غرق در دریایی از خون شد
محرم ماه حماسه و خون می آید
سلامی می کنم به محرم و خون هایی که بر روی سنگ های داغ کربلا نقش بسته است
سلام بر حسین (ع) پسر زهرا (س) که در یک سوی میدان با قامتی استوار ایستاده بود
و در آن سو لشکری بزرگ و انبوه در برابرش صف کشیده بودند
او که به جز آتش و تشنگی دستی به یاریش نیامد تا زمین از خون او و یارانش رنگین شد
در روز بزرگ عاشورا؛ روزی سراسرغم و اندوه و ناله،گویی آن روز خورشید، نور خود را از دست داده بود مصیبتی بس طاقت فرسا بود
کاش درس های محرم و عاشورا را از یاد نبریم که محرم زنده است تا تاریخ زنده است.

برچسب:
نویسنده: شیوا حبیبی